De mening van Naldje

Er is een continu strijd gaande tussen de heer en knecht. 

De knecht heeft de strijd verloren in de erkenning van zijn verlangen en erkent het verlangen van de heer. De heer is blind voor het erkennen van het verlangen van de knecht, maar heeft de knecht wel nodig , omdat anders zijn verlangen niet erkend wordt.

Er komt een moment dat de knecht bewust wordt van zijn verlangen en ziet dat dit niet gerespecteerd wordt door de heer.

De knecht wilt en gaat in gesprek met de heer. Als de heer ervoor openstaat , erkent hij het verlangen van de knecht en ontstaat er een synthese, waarin ze kunnen samenwerken. Erkent de heer het verlangen niet , ontstaat er weer een strijd : Een strijd die metaforisch gezien kan worden gezien als een strijd op leven en dood.

De conservatieve witte mensen erkennen het verlangen van zwarte mensen niet en zij blijven strijden voor hun eigen verlangen . Het is “of” hun verlangen “of” het verlangen van de ander. Zij zien geen “en” . En dus ook geen synthese tussen beide verlangens en geloven zij niet in progressie.

De zwarte mensen die aan de kant van de conservatieven staan , willen geen problemen en blijven liever in de knecht situatie . Het zijn ook zwarte mensen die dan maar in hun eigen gemeenschap een heer – knecht situatie willen laten bestaan en voortduren. En zo houden zij vast aan segregatie.

Als je synthese wilt tussen beide verlangens en dus vooruitgang, ga dan met elkaar in gesprek en erken elkaars verlangens. Erkenning is het sleutelwoord tot progressie.