De mens handelt vanuit de gedachte ik ben niet goed genoeg.
In dat geval mag niemand zien dat de mens niet goed genoeg is. Wat gebeurt er nu?
Ieder persoon heeft een muur opgebouwd.
De ene persoon bouwt de muur hoger en zet een leger neer om de vijand die hen wijst op verantwoordelijkheid neer te schieten. De persoon verwacht erkenning van een ander, maar geeft geen erkenning aan die ander. Dit is de vechter.
Een ander persoon heeft wel een leger, maar is bang voor de ander dat deze een sterker leger heeft, en de persoon opent de poort zodat de ander naar binnen kan komen. Deze persoon geeft dus erkenning en verwacht hiervoor erkenning terug te krijgen. Dit is de pleaser.
Weer een ander persoon is bang voor het geweld van de vechter en van de pleaser, en deze persoon vlucht weg. Deze persoon denkt: als je mij niet ziet, dan zie je niet dat ik niet goed genoeg ben. Maar diep van binnen hoopt de persoon wel op erkenning. Dit is de vluchter.
En een ieder is zo druk met erkenning zoeken bezig, dat ze elkaar niet zien, en dat betekent dat er weinig echte erkenning gegeven wordt.
Zoek jij erkenning zonder erkenning terug te geven? Of geef jij erkenning, omdat jij weet dat jij al goed genoeg bent?
De mening van Naldje 
Plaats een reactie