Het is maandagochtend. Arthur maakt zich op voor de 9:00 uur-meeting. Hij moet een presentatie houden over hoe zijn laatste project verlopen is. Arthur heeft zich heel goed voorbereid, maar toch voelt hij angst. Hij voelt angst dat de mensen voor wie hij de presentatie gaat doen, het niet goed vinden. Hij voelt steeds meer de buikpijn opkomen en is al een paar keer naar het toilet geweest. Hij blijft maar denken: “Ik hoop dat ze het goed genoeg gaan vinden.”
Als ze het niet goed genoeg vinden, dan stort de hele wereld van Arthur in; tenminste, dat is zijn gedachte.
Hij neemt zich voor om de presentatie uit te voeren en er heel strak in te zitten. Als mensen hem een vraag stellen, dan gaat hij verwijzen naar de presentatie, want dan hebben ze gewoon niet goed opgelet of ze zijn gewoon dom. Hij moet er gewoon voor zorgen dat er geen ruimte is voor vragen.
Herken jij de “Arthur” in jezelf?
Arthur lijkt op papier een professional die de touwtjes in handen heeft, maar onder de oppervlakte regeert de angst. Zijn zelfbeeld is een optelsom geworden van de mening van anderen. Omdat hij zijn eigenwaarde laat afhangen van die ene presentatie, moet hij zichzelf pantseren. Hij deconstrueert niet zijn probleem, maar hij deconstrueert zichzelf om maar aan de ongeschreven regels te voldoen.
De vraag is: Ben jij de regisseur van je eigen leven, of ben je slechts een acteur in een rol die je hebt aangenomen om niet door de mand te vallen?
Stop met het bouwen van muren zoals Arthur. Begin met het bouwen aan jezelf. In mijn coachingstraject De Deconstructie pellen we deze aangeleerde rollen af, zodat je weer leert handelen vanuit vrijheid in plaats van angst.
Zet hier de eerste stap naar onvoorwaardelijke eigenwaarde:
https://authenticshadow.com/aanbod/
De mening van Naldje 