Het is bijna zover: we mogen weer naar de stembus.
Wij mogen dan weer kiezen voor de politieke partij die het best bij ons past. Het is een partij die volgens ons richting mag geven aan het heden en de toekomst van Nederland.
In bijna elke verkiezing staat centraal: de menselijkheid of de ontmenselijking.
En het bijzondere is dat het lijkt alsof wat voor de ene persoon een stem op ontmenselijking is, voor de ander juist een stem op menselijkheid is.
Voor mij is een stem voor menselijkheid een stem op compassie en empathie.
Het is een stem op het onvoorwaardelijk goed genoeg zijn.
Dit onvoorwaardelijk goed genoeg zijn zorgt ervoor dat iemand gelooft dat hij of zij goed genoeg is, zonder voorwaarden. Als je dit gelooft, dan is er weinig ruimte om de ander niet te accepteren om wie de ander is. Het zorgt juist voor verbinding met de ander en voor hulp aan de ander als die het moeilijk heeft.
Een stem voor ontmenselijking is voor mij een stem op een totaal gebrek aan compassie en empathie. Het is een stem voor voorwaardelijk goed genoeg zijn. Je bent pas goed genoeg als je aan bepaalde voorwaarden voldoet. Dit zorgt ervoor dat mensen angst voelen om te laten zien dat ze mogelijk niet goed genoeg zijn. Die angst laat mensen in een verdedigingsmechanisme schieten, zoals vechten, bevriezen of vluchten. Het handelen vanuit deze mechanismen zorgt ervoor dat mensen de ander zien als concurrent en daardoor minder empathie tonen voor de ander. Dat is dan ook de ontmenselijking.
Mijn stem gaat een stem zijn voor compassie en empathie. Een stem voor het besef dat wij allen, zonder voorwaarden, goed genoeg zijn. Het is een stem voor menselijkheid.
Waar gaat jouw stem naar uit? Wat prefereer jij om te kiezen: menselijkheid of ontmenselijking, onvoorwaardelijk goed genoeg zijn of voorwaardelijk goed genoeg zijn?
De mening van Naldje 
Plaats een reactie