Het jaar 2026 is het jaar dat ik 50 jaar word.
Het is een jaar van de terugblik.
Een terugblik op de eerste 50 jaar van mijn leven.
De eerste 50 jaar heb ik mooie en minder mooie dingen meegemaakt.
Maar waar ik mij vooral bewust van ben geworden, of beter gezegd waar ik nu pas woorden voor heb gevonden, is dat ik een patroon had ontwikkeld om uit het licht te gaan staan ten faveure van andere mensen.
Het moment dat ik aandacht ontving, probeerde ik deze aandacht van mij af te laten vallen uit angst voor de jaloezie van de ander die graag ook aandacht wil hebben.
Dat maakt dat er persoonlijkheidskenmerken aan mij werden toegeschreven als loyaal en bescheiden.
Maar het zorgde er ook voor dat er gesteld werd dat ik faalangst zou hebben, waarbij ik dan angst zou hebben dat ik zou falen in het presteren. Zoiets heb ik nooit gehad, weet ik nu.
Ik heb wel de angst gehad dat ik te veel zou opvallen, waardoor anderen mij als arrogant zouden bestempelen. En dat uitte zich in dat ik mijzelf probeerde weg te cijferen. Wegcijferen om niet te goed over te komen, en dat te goed overkomen zag ik als dat ik niet goed genoeg was.
En van daaruit ontstaat een patroon van proberen te passen in een systematiek van processen en procedures zonder echt op te vallen.
De tijd is nu daar van de volledige bewustwording en mijzelf in het licht plaatsen. Het jaar 2026 is het jaar waarin ik mijzelf in het licht plaats.
Het is het startjaar waarin ik ook anderen ga helpen om zichzelf in het licht te plaatsen.
Dat betekent automatisch dat ik mijn grenzen ken en mag aangeven. Het betekent dat ik, naast loyaal aan de ander, vooral ook loyaal aan mijzelf ben.
De mening van Naldje 
Plaats een reactie