Als ik kijk naar de samenleving waarin wij leven, dan valt mij één ding steeds bewuster op.
Dat wat mij opvalt, is dat als er van een beroepsgroep meerdere mensen zijn, er altijd wel minimaal één persoon is die de anderen uit dezelfde beroepsgroep naar beneden probeert te halen.
Of het nu een coach is die een andere coach naar beneden haalt voor potentiële klanten, een elektricien die een andere elektricien naar beneden haalt of een chef-kok die een andere naar beneden haalt: ik vind het heel raar dat dit gebeurt.
Is dit dan wat concurrentie inhoudt? Wat ik zie, dat zijn mensen die op de een of andere manier zo bang zijn dat een ander beter is dan zij, dat zij het nodig achten om die ander naar beneden te halen. Want als je de ander naar beneden haalt, dan wordt de eigen pijn van het niet genoeg voelen niet gevoeld en hoef je de vraag niet te beantwoorden waarom jij jezelf niet goed genoeg voelt.
Voor eenieder die dit herkent en die ooit weleens door iemand uit dezelfde beroepsgroep naar beneden is gepraat, weet één ding: jij bent goed genoeg en het is degene die jou naar beneden praat, die nodig aan zichzelf dient te werken om ook te weten dat hij of zij goed genoeg is.



