Arthur loopt op de kade en kijkt naar de jachtschepen die aan de kade vastliggen. Al die schepen zo naast elkaar vindt hij maar belachelijk. Hij ziet bij alle schepen wel wat gebreken en vraagt zich af of andere mensen dat niet zien.
Hij stopt bij een restaurant en ziet daar Demi buiten aan een tafel zitten. Demi heeft hij leren kennen op een salsafeest. Zij was daar met vriendinnen en stond er wat afgezonderd bij. Hij vond haar toen wat moeilijk in de omgang, omdat ze weinig sprak. Toch heeft hij haar zover gekregen om ergens wat te eten met haar.
Arthur had om 18:30 met haar afgesproken bij het restaurant. Demi is netjes op tijd. Arthur staat voor het restaurant om 19:00. Hij is 30 minuten later.
Arthur komt aangelopen en zegt: “Jij bent mooi op tijd en je ziet er prachtig uit.” Demi weet niet goed hoe ze hierop moet antwoorden en durft ook niet aan te geven dat ze het toch wel vervelend vindt dat ze zo lang moest wachten op Arthur. Demi blijft stil. Arthur zegt daarop: “Ik ben blij dat je zo netjes op tijd bent. Ik hou er echt niet van als vrouwen laat komen.” Demi kijkt verlegen met een lichte lach naar Arthur en zegt: “Ik ben lekker op tijd weggegaan, dan hoef ik niet te haasten. Als iemand te laat komt, dan kan het ook door iets komen waar de persoon niets aan kan doen, maar ik ben het wel mee eens dat je beter niet te laat kunt komen.”
Arthur weet niet goed wat hij met dit antwoord kan. Aan de ene kant zegt Demi dat iemand te laat kan komen en aan de andere kant is ze het met mij eens. Wat bedoelt ze nu eigenlijk? Arthur reageert met lichte irritatie op Demi: “Ik vind dat mensen gewoon altijd op tijd moeten zijn en anders mij moeten bellen.”
Kan jij het niet voorschieten, Demi? Dan krijg je het nog terug van mij.
Demi reageert timide op Arthur: “Hmmm… Maar jij was net ook toch een half uur later en je hebt mij niet gebeld. Niet dat ik het erg vind hoor, want jij moet zelf bepalen wanneer je dan precies komt. Misschien had je vertraging met het openbaar vervoer of was er iets anders aan de hand.”
Arthur kijkt geërgerd. Met stemverheffing vraagt hij: “Hoe kom je erbij dat ik te laat ben?” Geschrokken reageert Demi met: “Uhm… Ik bedoel er niets mee hoor, maar we hadden om 18:30 afgesproken.” Arthur reageert boos hierop: “18:30 afgesproken? Dat hebben we helemaal niet afgesproken. Wij hebben 19:00 uur afgesproken. Weet je dat niet meer? Ik vroeg het je gisteren nog en toen zei je 19:00 uur.”
Demi weet dat ze om 18:30 hebben afgesproken en weet ook zeker dat ze dat gisteren ook nog had aangegeven dat we 18:30 hadden afgesproken. Alleen door de stelligheid en boosheid waarmee Arthur spreekt begint ze te twijfelen aan zichzelf. Ze antwoordt dan ook met: “Sorry, Arthur. Dan heb ik het verkeerd begrepen. Ik vond het ook niet erg om te wachten, ik was tenslotte ook wat te vroeg, zodat ik van de omgeving hier kan genieten.”
Arthur zegt: “Ik dacht al, dat je gek geworden was.”
Demi en Arthur zitten rustig op het terras en hebben een paar drankjes gedronken en wat gegeten. Arthur roept de ober om de rekening te betalen. De ober komt met de rekening en Arthur trekt wit weg en tegelijkertijd wordt zijn hoofd rood van boosheid. Hij kijkt naar de rekening en ziet er een bedrag van 120 euro staan. Arthur lijkt vergeten te zijn dat hij het meeste besteld heeft om te eten en te drinken. Hij zegt boos: “Een rekening van 120 euro, dat is echt duur. En dan heb ik niet eens het meeste gedronken en gegeten. Ik ga dit niet kunnen betalen op dit moment. Kan jij het niet voorschieten, Demi? Dan krijg je het nog terug van mij.” Demi schrikt van Arthur en zegt aarzelend: “Dat is goed, ik betaal het wel. We hebben tenslotte samen gegeten.” Demi weet dat Arthur het meeste gegeten en gedronken heeft, maar door zijn boze reactie durft ze hem niet de waarheid te zeggen.
Na het betalen van de rekening staan ze op. Ze gaan gezamenlijk weg. Arthur probeert nog een lift te regelen bij Demi. Maar Demi kan hem niet wegbrengen, omdat ze nog even naar haar ouders gaat. Ondanks dit antwoord probeert Arthur Demi onder druk te zetten, dat hij vindt dat als ze samen weg zijn, dat zij hem ook thuis moet afzetten. Demi reageert hierop dat hij gelijk heeft, maar dat ze nu echt niet kan door de andere afspraak.
Het moment dat Demi alleen in de auto zit, voelt ze dat ze zich al die tijd heeft ingehouden. Ze is leeggetrokken door Arthur. Zij besluit zijn telefoonnummer te blokkeren, zodat hij geen contact meer met haar opneemt.
Arthur loopt naar de bus en weet niet goed wat hij van Demi moet vinden. Ze geeft niet echt gelijk in dingen, maar ook weer wel. Als hij met haar door zou gaan, dan vindt hij wel dat ze hem niet voor het blok moet zetten, want dat is wel wat ze deed door te liegen dat hij te laat was.
In deze dynamiek zien we Arthur die heel dominant is en die zijn interpretatie als feit ziet en de interpretatie van de ander als raar. Omdat Demi uit angst niet haar grenzen kan bepalen, kan Arthur haar toch manipuleren door toe te geven dat hij niet te laat was en door haar de rekening te laten betalen.
Herken jij dit patroon dat jij gemanipuleerd wordt door een ander om de schuld bij jezelf neer te leggen? Herken jij de angst om jouw eigen mening te geven en dus je grens aan te geven?
Wil jij de stap zetten in je bewustwording van je patronen en waar dit vandaan komt bij jezelf?
Meld je dan hier aan voor de Schaduw-sessie Vrij van de Blik van de Ander op donderdag 27 augustus: https://authenticshadow.com/reserveer-je-plek/
Heb je toch meer behoefte aan een 1-op-1 traject?
Ga dan naar de keuzehulp om je aan te melden voor een 1-op-1 traject naar jouw eigen keuze: https://authenticshadow.com/keuzehulp/
