Demi staat te wachten op de trein. Ze heeft afgesproken om met vriendinnen naar een concert te gaan. Eigenlijk wilde ze afzeggen, omdat zij zich niet echt op haar gemak voelt bij haar vriendinnen. Ze vindt haar vriendinnen veeleisend, dat maakt ook dat ze toch meegaat naar het concert. De angst dat haar vriendinnen iets over haar gaan zeggen, dat ze niet meegaat. In eerste instantie toen er gevraagd werd wat iedereen ervan vond om naar het concert te gaan, gaf ze aan dat ze het wel leuk vindt, maar dat ze niet zeker wist of ze kon gaan. En de waarheid is eigenlijk dat ze het niet leuk vindt om te gaan en ook niet wilde gaan.
Nu heeft ze zich gecommitteerd om wel te gaan.
Victor loopt naar het perron. Het is hetzelfde perron waar Demi staat te wachten. Hij ziet Demi op een afstand staan. Victor kent Demi nog van een paar jaar geleden toen ze samen bij hetzelfde bedrijf werkten. Victor loopt naar Demi. Demi ziet Victor en wordt verlegen. Ze kijkt snel weg en probeert te verbergen dat haar gezicht rood wordt. Ze denkt: als Victor maar niet ziet dat ik nu rood word in mijn gezicht. Ze herinnert zich Victor nog als een man die zijn eigen mening had en hierdoor werd er heel slecht over hem gesproken. Het leek Victor niet te deren dat er slecht over hem werd gesproken. Daarin bewonderde Demi hem wel. Maar nu zij hem ziet, komt er toch een gevoel van: wat als anderen mij met hem zien, wat gaan ze dan van mij vinden?
Victor is nu dicht genaderd bij Demi en komt naast haar staan. Hij zegt tegen Demi: “Zo, dat is lang geleden, Demi. Ik denk 5 jaar. Hoe gaat het nu met je?”
Demi weet niet goed hoe ze moet reageren en antwoordt: “5 jaar is inderdaad lang geleden. Met mij gaat het op zich goed. Ik heb niets te klagen. Hoe gaat het met jou?” Demi probeert zo min mogelijk prijs te geven en met de vraag hoe het met hem gaat hoopt ze dat het gesprek snel klaar is. Ze is echt bang dat anderen haar met Victor zien praten.
Deze oprechtheid van Victor laat haar besluiten om eerlijk antwoord te geven op de vraag
Victor antwoordt zelfverzekerd: “Met mij gaat het heel goed. Ik ben sinds 5 maanden vader geworden en daarnaast ben ik inmiddels 2 jaar voor mezelf begonnen. Ik verkoop houtproducten zoals bekers en kannen. Ik hoor je zeggen dat het op zich goed gaat met jou. Wat gaat er precies goed met jou?”
Demi schrikt van deze wedervraag. Deze vraag had ze niet verwacht. Ze moet nu nadenken wat er goed gaat. En eigenlijk gaat er heel veel niet goed. Om te beginnen voelt ze nu pijn in haar buik omdat ze naar een concert gaat waar ze eigenlijk niet heen wil, ze voelt pijn in haar buik omdat ze met haar vriendinnen weggaat. Op haar werk voelt ze zich ook niet gezien en wil ze zichzelf ook liever heel klein maken. Maar wat gebeurt er als ze dit allemaal zegt tegen Victor? Wat gaat Victor dan wel niet van haar vinden? Demi is dan ook hard aan het nadenken om iets te zeggen wat wel goed gaat. Maar er komt niets in haar op. Ze blijft dan ook stil.
Victor merkt de worsteling van Demi op aan haar stilte. Hij vraagt haar: “Wat vind je niet goed genoeg? En als je liever geen antwoord wilt geven dan is dit ook goed genoeg.”
Demi voelt de vasthoudendheid en ook de oprechtheid van Victor.
Deze oprechtheid van Victor laat haar besluiten om eerlijk antwoord te geven op de vraag: “Op dit moment voel ik pijn in mijn buik. Ik heb afgesproken met een paar vriendinnen om naar een concert te gaan, maar ik wil niet gaan, omdat ik niet van dit concert houd, maar ik ga toch omdat ik bang ben wat mijn vriendinnen van mij gaan vinden. Op mijn werk word ik niet gezien. Ik doe alles wat ik moet doen, maar ik krijg nooit een compliment. Het lijkt wel of het vanzelfsprekend is. Ik wil het liefst nu gewoon verdwijnen en mezelf heel klein maken.”
Victor voelt de pijn en de moed van Demi. De pijn waar ze mee zit en de moed dat ze zich openstelt.
Victor reageert met: “Demi, wat goed dat je je zo openstelt. Ook heel vervelend dat je nu pijn in je buik voelt. Maar ook goed dat je herkent waar het vandaan komt. Het feit dat jij je zo openstelt geeft voor mij aan dat jij goed genoeg bent. Het geeft aan dat je niet bang hoeft te zijn wat je vriendinnen vinden. En let wel, ze zullen misschien wel iets van jou vinden. Het belangrijkste is: wat vind jij van jezelf? Erken jij jezelf om wie jij bent? Durf jij jezelf te erkennen om wie jij bent?
Als je daar eerlijk op kan antwoorden, dan denk ik dat je de eerste stap al gezet hebt om af te rekenen met je pijn in je buik en hoe je je voelt op je werk.”
Demi blijft stil. Deze vragen slaan in als een donderslag bij heldere hemel. Ze moet deze vragen laten bezinken om er een goed antwoord op te geven.
Inmiddels komt de trein die Demi nodig heeft. Demi groet Victor en stapt in de trein. Victor kijkt Demi na en accepteert de rust die Demi de trein in meeneemt.
Herken jij jezelf in de situatie waarin je denkt iets te moeten?
Dit moeten kan zijn in een sociaal gewenst antwoord geven op bijvoorbeeld een vraag hoe gaat het met je, waarbij je antwoordt dat het goed met je gaat, terwijl dit niet zo is.
Herken jij jezelf in de situatie dat je naar iets gaat waar je eigenlijk geen zin in hebt, maar gaat uit angst wat de ander van je gaat vinden, waarbij het zo erg is dat je er pijn in je buik van krijgt?
Herken jij jezelf in de situatie waarin je het gevoel hebt dat je niet gezien wordt op je werk?
Als het antwoord op een van deze drie vragen “Ja” is, laat dan onderstaande vragen op je inwerken:
Wat vind jij van jezelf?
Erken jij jezelf om wie jij bent?
Durf jij jezelf te erkennen om wie jij bent?
