Het is dinsdagochtend.
Arthur is op zijn werk aangekomen. Hij ziet Victor praten met Stefan. Arthur krijgt spontaan rode vlekken in zijn gezicht bij het zien van Victor. En erger nog, dan is Victor ook nog met Stefan aan het praten. “Dat is een lekker begin van mijn werkdag,” denkt Arthur. Arthur gaat Stefan later vandaag nog wel even aan de tand voelen, wat Victor nu weer te vertellen had.
Arthur vindt Victor een eigenaardige man en bovendien een slechte teamleider. Hij vindt dat Victor alleen maar aan het lachen is met zijn medewerkers en dat maakt zijn medewerkers lui.
Victor is klaar met het gesprek met Stefan en ziet Arthur zitten. Hij stapt vrolijk op Arthur af en vraagt Arthur hoe het met hem gaat. Arthur geeft aan dat het niet zo goed gaat. Victor vraagt geïnteresseerd wat de reden is dat het niet zo goed gaat. Arthur antwoordt geïrriteerd: “Heb je de achterstanden gezien die wij op de afdeling hebben? En dan houd jij met je gesprek ook nog mijn medewerkers van hun werk. Neem eens je verantwoordelijkheid, Victor!”
Victor schrikt van deze reactie van Arthur. Victor zegt tegen Arthur: “Ik heb inderdaad de achterstanden gezien, maar ik verwacht dat wij deze in de loop van de middag hebben ingelopen. Doel je met dat ik jouw medewerkers van hun werk houd op het gesprek dat ik net heb gevoerd met Stefan?”
Arthur antwoordt agressief: “Dat is de emmer die mij heeft laten overlopen. Die praatjes maak je maar als ze pauze hebben. Nu moeten ze gewoon werken.”
“Arthur, weet jij waar het gesprek over ging met Stefan? Als je dat had geweten, dan had je deze opmerking niet gemaakt,” antwoordt Victor.
“O, gaan we het op die manier spelen. Een beetje bijdehand doen. Neem eens je verantwoordelijkheid, Victor!” antwoordt Arthur.
Victor reageert met vertrouwen op Arthur: “Heb jij mijn vraag wel gehoord?” Arthur raakt door deze vraag nog geïrriteerder dan hij al was. “Hoe bedoel je, heb je mijn vraag gehoord? Ja, ik heb je vraag gehoord en ik vind het niet relevant om te weten waar jouw gesprek met Stefan over ging. Het is relevanter dat Stefan zijn werk gaat doen.”
Victor zegt rustig: “Stefan kwam naar mij toe, omdat hij zijn manager niet zag. Dit klopt ook, want zijn manager was 30 minuten te laat. En gezien de achterstanden is dat ook niet de bedoeling, dat zijn manager te laat is. In ieder geval was de vraag van Stefan of hij iets later kon beginnen, omdat hij in een privésituatie zit die wat meer aandacht vergt. Ik heb hem aangegeven dat dit vandaag niet kan gezien de drukte. Stefan begreep dit en is op tijd begonnen.”
“Wil je nu bijdehand gaan doen met je dat zijn manager te laat is?” vraagt Arthur.
Victor zegt: “Het is niet bijdehand doen, het zijn feiten. In plaats van dat jij klaagt over alles en iedereen, neem je verantwoordelijkheid en vraag eerst wat er aan de hand is, alvorens je gaat interpreteren. Hoe komt dat jij zo klaagt, Arthur?”
Arthur schrikt van deze vraag. Hij voelt zich aangesproken, maar is bang om kleur te bekennen. Kleur bekennen is voor Arthur gelijk aan dat hij zijn controle verliest. Arthur antwoordt dan: “Ik klaag helemaal niet zo vaak. En wat de reden daarachter is, gaat jou helemaal niets aan.”
Hoe zou jij reageren op de agressiviteit van Arthur?
Probeer jij bij de feiten te blijven en stel je jouw grens, of laat jij je overrompelen door deze agressie?
Als jij je herkent in dat jij je laat overrompelen door de agressie van een ander, waardoor jij jouw eigen grenzen vergeet te stellen, dan is dit aanbod iets voor jou. Hierin worden de patronen van jouw handelen zichtbaar gemaakt, zodat je het pad van bewustwording van jezelf kunt starten.
https://authenticshadow.com/aanbod/
De mening van Naldje 