Het is zondagochtend 11:00 uur. Stefan is net wakker geworden. Hij heeft een intensief weekend achter de rug. Vrijdagavond na het werk is hij met vrienden uit eten gegaan en na afloop van het eten is hij met deze vrienden naar een salsafeest gegaan. Ondanks dat hij wist dat hij zaterdagochtend weer vroeg op moest om met zijn vrouw en zijn kinderen naar opa en oma te gaan.
Hij voelt zich nu uitgeput en beseft dat het weekend bijna over is. Maandag moet Stefan weer werken. Hij denkt terug aan vrijdagavond en zaterdag en merkt dat hij zich niet voldaan voelt. Het voelt alsof hij geleefd is en niet heeft geleefd. Hij wilde zoveel meer voor zichzelf doen dit weekend. Hij denkt nu na: wat als ik niet mee was gegaan naar het salsafeest en op tijd naar huis was gegaan? Dan had hij thuis een moment voor zichzelf alleen gehad en had hij goed kunnen uitrusten voordat hij naar opa en oma was gegaan.
En nu is het zondag, maandag weer werken en hij moet zich nog voorbereiden op de meetings die hij maandag heeft. Daarnaast is hem ook gevraagd om nog een extra rapport te maken, waar hij eigenlijk helemaal geen tijd voor heeft. Maar de angst dat er anders slecht over hem gesproken wordt, heeft hem ertoe laten besluiten om dit rapport te maken. Dit extra rapport moet maandag af zijn. Stefan voelt de druk extra hoog nu.
Hij neemt zich voor om eerst koffie te drinken en om 12:00 uur te beginnen met de voorbereiding op de meetings en daarna het extra rapport te maken. Hij verwacht dat hij de hele zondag tot in de avond hier druk mee bezig is. Om 12:00 uur, net voordat hij wilt beginnen met zijn voorbereidingen voor de maandag, komt zijn vrouw naar hem toe en zegt hem dat ze hadden afgesproken om om 14:00 uur naar de bioscoop te gaan. Dit was Stefan helemaal ontschoten. Er zat nu voor hem niets anders op dan om 14:00 uur naar de bioscoop te gaan. Zijn planning valt nu grotendeels in duigen, maar hij gaat nu tot 13:00 uur de voorbereidingen doen. Daarna klaarmaken voor de bioscoop.
Tegen 17:30 uur is Stefan weer thuis. Hij gaat direct weer aan de slag met de voorbereiding en de extra opdracht. Tegen 01:00 uur in de nacht is hij klaar en gaat hij naar bed. Het was een lang weekend voor Stefan en het wordt een korte nacht, want om 9:00 uur moet hij beginnen met werken. Stefan beseft dat er iets mag veranderen, want anders gaat het zo niet goed met hem. Maar de vraag is: wat mag hij veranderen?
Ben jij de regisseur, of de kameleon?
Stefan laat zien hoe uitputtend het is als je geen eigen ‘nee’ meer hebt. Zijn leven is een aaneenschakeling van reacties op de behoeften van anderen geworden. Omdat hij zijn eigenwaarde laat afhangen van de goedkeuring van zijn omgeving, is hij onbewust een kameleon geworden die overal van kleur verschiet om de harmonie te bewaren. Het resultaat? Hij is overal aanwezig, behalve bij zichzelf.
Herken jij jezelf in Stefan? Heb je het gevoel dat je de verbinding met je eigen as bent kwijtgeraakt omdat je altijd “aan” staat voor de wereld om je heen?
Stefan weet het antwoord al. Maar hij durft het niet te zeggen, want het antwoord kost hem de goedkeuring van iedereen om hem heen. De vraag is niet wat er moet veranderen. De vraag is: durft hij de prijs te betalen voor zijn eigen vrijheid?
Zet hier de eerste stap terug naar je eigen as:
https://authenticshadow.com/aanbod/
De mening van Naldje 