Het is 18:00 uur. Stefan is aangekomen bij het restaurant waar hij heeft afgesproken met Arthur en Demi om 18:30.
Stefan is ruim op tijd, omdat hij vanuit zijn ervaring weet dat als hij te laat komt, Arthur daar altijd wat van vindt. Het is 18:05 en Stefan ziet Demi aankomen lopen en hij staat op om haar te begroeten. Demi ziet hem ook staan en reageert afstandelijk. Demi voelt zich minder op haar gemak; dat is de reden dat zij afstandelijk reageert. Zij weet niet goed wat ze aan Stefan heeft, omdat hij in alles Arthur gelijk geeft en bang is dat Arthur kritiek op haar levert. Het is voor haar veiliger om zich zo weinig mogelijk te laten zien in haar uitingen. Dat maakt ook dat ze eigenlijk niet echt zin had om te komen, maar de angst voor wat Arthur en Stefan er samen van zouden zeggen als ze niet komt, maakt dat ze is gekomen.
Stefan probeert het ijs te breken en vraagt Demi: “Demi, zal ik ook alvast drinken voor jou bestellen?” Demi reageert vluchtend met: “Dat hoeft niet hoor. Ik bestel straks wel.”
Stefan weet niet goed hoe hij hierop moet reageren. Dit antwoord geeft hem een gevoel van afwijzing. Hij wil Demi zo graag van dienst zijn, maar voelt nu dat hij niet goed genoeg is voor haar. Stefan doet nog 1 poging: “Weet je dat zeker? Ik kan nu voor je bestellen.” Demi twijfelt en antwoordt: “Nee, doe geen moeite voor mij. Ik neem later wat. Ik heb nu geen dorst.”
Stefan laat het voor nu zoals het is, maar voelt zich er niet goed onder.
Het is inmiddels 18:35; zowel Demi als Stefan wacht nog steeds op Arthur. Demi kijkt op haar horloge en vraagt zich af waar Arthur blijft. Zij denkt nu: ik had eigenlijk ook later kunnen vertrekken. Zij durft niet tegen Stefan te zeggen dat ze het vervelend vindt dat Arthur er nog niet is, uit angst dat Stefan het tegen Arthur zegt en Arthur dan boos wordt. Arthur heeft namelijk dit gedrag eerder laten zien. Stefan ziet Demi op haar horloge kijken en zegt: “Arthur is er nog steeds niet. Ik ben benieuwd wat er nu weer aan de hand is. Hij is wel vaker te laat, maar als een ander te laat is, zegt hij er altijd wat van.” Demi schrikt van dit antwoord, weet niet goed te reageren en antwoordt: “Er zal waarschijnlijk wel een reden zijn dat hij wat later is. Ik maak mij niet druk hierom.”
“Dat is hoe jij er naar gekeken hebt, maar Arthur heeft het anders ervaren. Ik geef Arthur echt wel gelijk dat hij zo gereageerd heeft.”
Stefan en Demi zien Arthur 5 minuten later om 18:40 aankomen lopen. Hij meldt zich bij de receptie en wordt gewezen naar de tafel waar Stefan en Demi al zitten. Stefan en Demi kijken elkaar aan. Stefan lacht naar Demi bij het zien van Arthur; Demi voelt zich ontwapend en kijkt weg.
Arthur gaat zitten en zegt bij het zien van het glas met drinken van Stefan: “Ik zie dat jullie al besteld hebben. Ik bestel ook wat.” Stefan weet niet hoe snel hij een aanrader voor een drankje moet geven aan Arthur. Demi kijkt weg en denkt nu: ik heb ook nog geen drankje genomen. Ik heb nu wel dorst. Terwijl Arthur bestelt voor zichzelf, is het hem niet opgevallen dat Demi ook nog niets heeft. Arthur laat de ober weggaan zonder te vragen of Demi of Stefan ook nog wat wil. Demi wacht nu af totdat de ober weer komt om haar drankje te bestellen.
Arthur begint te vertellen wat de reden is dat hij wat later was: “Ik ben wat later, omdat ik werd opgehouden door een raar persoon. Die persoon begon mij gewoon uit te schelden. Ik vroeg alleen maar of die persoon even uit de weg kon gaan en dan reageert die gelijk zo agressief. Laat ze dat lekker thuis doen!”
Demi hoort Arthur aan en vraagt zich af hoe Arthur dit gezegd heeft, want zoals zij hem kent, kan Arthur in zijn uitspraken nogal agressief overkomen. Doordat Arthur zo agressief kan overkomen in zijn uitspraken als je het niet eens bent met hem, durft ze ook geen reactie te geven op het verhaal van Arthur.
Stefan reageert wel gelijk en instemmend, maar voelt zich wel opgelaten. Hij voelt zich opgelaten, omdat hij vaak genoeg in een situatie met Arthur is gekomen waarin geen tegenspraak door Arthur werd geduld. Ook Stefan vraagt zich af wat het werkelijke verhaal hierachter is. Stefan zegt: “Zo joh. Gelukkig dat je er bent en inderdaad: laat ze dat lekker thuis doen.”
Een ober, die net begonnen is, hoort wat Arthur zegt, komt bij de tafel staan en zegt: “Ik vind dat wat jij hier zegt over deze persoon nergens op slaat. De vraag die eigenlijk gesteld kan worden is: hoe heb jij je ongenoegen laten zien? Heb jij het echt wel zo rustig gezegd als dat je nu doet voorkomen?”
Arthur wordt boos en zegt: “Hè, waar bemoei jij je mee? Wat weet jij nu van wat er gebeurd is? Als ik zeg dat het zo gebeurd is, dan is dat zo.”
De ober reageert: “Toen jij de man vroeg om uit de weg te gaan, was ik daarbij. En ik kan jou zeggen dat jij dat niet op een rustige manier zei, maar echt op een opgefokte, boze manier. De reactie van de man op jou was eigenlijk nog best rustig.”
Arthur begint te koken en besluit de ober te negeren. Stefan reageert op de ober met: “Dat is hoe jij er naar gekeken hebt, maar Arthur heeft het anders ervaren. Ik geef Arthur echt wel gelijk dat hij zo gereageerd heeft.” Demi schrikt van wat de ober zegt, maar weet ergens dat de ober gelijk heeft, omdat zij zelf ook die ervaring met Arthur heeft. Zij weet zich geen houding te geven en kijkt weg. Stefan ziet de reactie van Demi en vraagt haar: “Wat vind jij nu van dit alles wat gebeurd is?”
Demi is bang dat als ze haar mening geeft, Arthur en Stefan dan met z’n tweeën op haar boos worden. Haar antwoord is dan ook: “Ik weet niet wat ik er van moet vinden. Ik denk dat de waarheid ergens in het midden ligt en dat zowel Arthur als die ander niet verkeerd zit.”
Stefan weet niet goed wat hij met dit antwoord aan moet. Dit is een antwoord dat Demi vaker geeft, namelijk een antwoord waar geen echte mening aan zit.
Wat zien we hier nu gebeuren?
Stefan, die eigenlijk alles doet om erkend en gezien te worden door vooral Arthur, maar ook Demi.
Demi, die uit angst voor de kritiek van Stefan en Arthur niet haar mening durft te geven.
Arthur, die gelooft in zijn eigen interpretatie, niet openstaat voor een andere interpretatie en de schuld overal legt behalve bij zichzelf.
De ober, die de situatie heeft zien gebeuren en met een andere lezing komt dan wat Arthur aangeeft.
Ben jij de persoon die alles doet om erkenning te krijgen en daarbij de eigen mening wegdrukt?
Ben jij de persoon die uit angst voor de kritiek van een ander zijn of haar mening niet durft te geven?
Ben jij de persoon die niet openstaat voor de interpretatie van de ander en iedereen de schuld geeft behalve zichzelf?
Ben jij de persoon die wel durft een andere lezing op tafel te leggen?
Ben jij moe om iedere keer weer te zoeken naar erkenning die je niet krijgt, waardoor je je eigen mening wegdrukt?
Wil jij af om van de angst voor de kritiek van de ander, zodat je je mening wel durft te geven?
Wil jij eindelijk openstaan voor de interpretatie van de ander?
Ben jij er klaar mee om iedere keer weer de ander de schuld te geven van je eigen handelen?
Als je op een van deze vragen bevestigend kunt antwoorden, kijk dan hier verder:
https://authenticshadow.com/regie/
